شغل اکثر افرادی که در روستا زندگی می‌کنند یا به عبارتی کسب و کار روستاییان اغلب کشاورزی و دامپروری است. زمانی که این افراد نتوانند امکانات موردنیاز خود را در روستا به دست آورند مجبور می‌شوند به شهر مهاجرت کنند و حجم فعالیت‌های حوزه کشاورزی و دامپروری کاهش می‌یابد. خالی شدن روستا از سکنه و هجوم افراد به شهر‌ها می‌تواند تبعات جبران ناپذیری برای اقتصاد کشور داشته باشد. علاوه بر آن در صورتی که افراد بتوانند امکانات رفاهی موردنیاز خود در همان روستا تأمین کنند، به شهر مهاجرت نمی‌کنند.
با کارآفرینی در روستا‌ها به دلیل داشتن فضای بیشتر و هزینه راه‌اندازی کمتر و علاوه بر آن قائل شدن تسهیلات مختلف نهاد‌های نظارتی برای ایجاد شغل می‌توان از مهاجرت‌ها ممانعت کرد.

ایجاد اشتغال وافزایش درآمد گروههای کم درآمد روستایی موجب کاهش فقر وافزایش سرمایه اجتماعی وکاهش مهاجرت از روستا به شهر، نشان از نقش صنایع کوچک در توسعه اقتصادی واجتماعی روستاها دارد.کاربر بودن صنایع کوچک در مقایسه با صنایع بزرگ که نیاز به سرمایه بیشتر دارند تا نیروی کار، وانعطاف پذیری این صنایع ازجمله مهم ترین قابلیت های توسعه صنایع کوچک روستایی می باشد.
کمک به ایجاد اماکنی برای تمرکز فعالیت ها و تهیه ابزار کار همچون قالی بافی، صنایع دستی، بسته بندی و حتی گردشگری روستایی می تواند به مشاغل پایدار ختم شود.